Σύνδεσμος Παραγωγών Ενέργειας με Φωτοβολταϊκά

Ο ΣΠΕΦ (Σύνδεσμος Παραγωγών Ενέργειας με Φωτοβολταϊκά) ιδρύθηκε τον Μάρτιο του 2009 με σκοπό βάσει του καταστατικού του την προάσπιση των συμφερόντων των παραγωγών ενέργειας από φωτοβολταϊκά συστήματα. Πρόκειται για Πανελλαδικό κατ’ εξοχήν επιστημονικό αλλά ταυτόχρονα και επιχειρηματικό σύνδεσμο αφού τα μέλη όλα έχουν υλοποιήσει επενδύσεις στην παραγωγή ενέργειας από φωτοβολταϊκά.

Στο σύνδεσμο περιλαμβάνονται εταιρείες μέλη με εγκατεστημένη ισχύ από 20kW ως αρκετά MW αφού η επιχειρηματικότητα στην παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από φωτοβολταϊκά συστήματα αποτελεί τον βασικό προσανατολισμό των εταιρειών -μελών. Προς τον σκοπό αυτό αλλά και για λόγους συνοχής προϋπόθεση εγγραφής μέλους στον ΣΠΕΦ είναι η πρότερη υλοποίηση της σχετικής φωτοβολταϊκής επένδυσης. Ως εκ τούτου στον προθάλαμο του ΣΠΕΦ υφίσταται σημαντικός όγκος αιτημάτων εγγραφής τα οποία με την υλοποίηση των σχετικών επενδύσεων θα ενσωματωθούν και αυτά στην δύναμη του συνδέσμου.

Βάσει καταστατικού αναλυτικά ο σκοπός του συνδέσμου είναι:
1. Η προώθηση των θεμάτων και η διαφύλαξη των συμφερόντων των παραγωγών ηλεκτρικής ενέργειας από φωτοβολταϊκά συστήματα.

2. Η μελέτη προβλημάτων σχετικών με την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από φωτοβολταϊκούς σταθμούς και συστήματα καθώς και η επίλυση τους.

3. Η προάσπιση των οικονομικών και επαγγελματικών συμφερόντων των μελών του σωματείου.

4. Ο συντονισμός προκειμένου η διαδικασία ενώπιον των αρμόδιων υπηρεσιών και φορέων, κρατικών και μη που εμπλέκονται στην ίδρυση και λειτουργία φωτοβολταϊκών πάρκων στην Ελλάδα να καθίσταται συντομότερη και απλούστερη.

5. Η εκπροσώπηση των μελών του σωματείου ενώπιον ελληνικών και διεθνών Αρχών, στους αρμόδιους κυβερνητικούς παράγοντες και στα Μ.Μ.Ε.

6. Κάθε πρωτοβουλία ή ενέργεια που σαν στόχο έχει την εξάλειψη του φαινομένου του θερμοκηπίου και την προστασία του περιβάλλοντος.

Ο ΣΠΕΦ εκπροσωπείται από εννεαμελές Διοικητικό Συμβούλιο το οποίο και εκλέγεται απ’ ευθείας από τα μέλη του κατά την διάρκεια ειδικής γενικής συνέλευσης και έχει διετή θητεία.

 

English Version

SPEF (Hellenic Association of Photovoltaic Energy Producers) was founded in March 2009 in order to support the interests of photovoltaic electricity producers. It is essentially both a scientific and a business association, since all members have implemented and grid connected solar parks in the Greek region.

The members of the association are companies that own operating PV parks with installed capacity from 20KWs to many MWs – since the implementation and the investment in energy production from photovoltaic systems is the main orientation of the member companies. For this reason, the prerequisite to become a member of SPEF is to have grid connected a photovoltaic plant. Therefore, there is a significant volume of membership applications that will be accepted as soon as the relative PV parks will have been installed and grid connected.



According to the statute of the Association, its purpose is in detail:


1. The promotion of financial and legal issues and support the interests of photovoltaic producers.
2. The study of problems related to the production of energy from photovoltaic plants.
3. The defense of the economic and professional interests of the members of the Association.
4. The necessary coordination in order to simplify all procedures that are involved in the authorization and operation of PV parks that are run by government (or not) entities.
5. The representation of the members to the government, to the international authorities and the media.


6. Any initiative or action which aims to eliminate the greenhouse effect and to protect the environment.



 

SPEF is represented by a Managing Board of 9 members, which is elected directly by the members of the Association and has a two-year-service period.

Καλως ήλθατε στον ΣΠΕΦ!
Πεμπτη, 27 Νοεμβριου 2014 23:40    Εκτύπωση
Στ. Λουμάκης: Οι υψηλές διεισδύσεις ΑΠΕ απαιτούν ενσωμάτωση του ΕΤΜΕΑΡ στο κόστος της Προμήθειας

Κατόπιν πρόσκλησης ο ΣΠΕΦ δια του Προέδρου του κου Στέλιου Λουμάκη συμμετείχε σε workshop με αντικείμενο τα μελλοντικά σχήματα υποστήριξης των ΑΠΕ σε ΕΕ και Ελλάδα.  Την εκδήλωση διοργάνωσε η εταιρεία GIZ (Gesellschaft fur Internationale Zusammenarbeit) που εκτελεί χρέη τεχνικού συμβούλου του ΥΠΕΚΑ ως προς την αναμόρφωση των μηχανισμών υποστήριξης των ΑΠΕ.  Στο workshop συμμετείχαν το ΥΠΕΚΑ, η Γεν. Διεύθυνση Ενέργειας της Κομισιόν, η Task Force, το Ecofys, η ΡΑΕ, ο ΛΑΓΗΕ καθώς και σημαντικοί παράγοντες του κλάδου ενέργειας των χωρών της Γερμανίας, Ιταλίας, Σουηδίας, Κύπρου και Μ. Βρετανίας.  Στην ομιλία του ο κος Λουμάκης ανέφερε:

 

1. Το Τέλος ΕΤΜΕΑΡ ως εργαλείο εξυπηρέτησης του Ειδικού Λογαριασμού ΑΠΕ (ΕΛΑΠΕ) παρουσιάζει εκ γενετής σχεδιαστικό πρόβλημα και δεν μπορεί να λειτουργήσει σε μεγάλες διεισδύσεις ΑΠΕ ακόμη και μετά την κατάργηση του Μηχανισμού Ανάκτησης Μεταβλητού Κόστους (ΜΑΜΚ) και του Κανόνα του 30%.  Οι αυξανόμενες διεισδύσεις ΑΠΕ ειδικά πάνω από ένα επίπεδο, μειώνουν-μηδενίζουν λογιστικά τις χονδρεμπορικές τιμές ρεύματος (κανιβαλισμός τιμών χονδρικής αποκαλείται διεθνώς) εκτοξεύοντας έτσι στρεβλά ολοένα και υψηλότερα το ΕΤΜΕΑΡ που καλείται να καλύψει την διαφορά για την αποζημίωση των ΑΠΕ, χωρίς όμως ισόποσα να μειώνεται η χρέωση στον καταναλωτή για την συμβατική ηλεκτροπαραγωγή που αποφεύχθηκε (ανταγωνιστικό σκέλος λογαριασμών) λόγω των ΑΠΕ.  Έτσι λ.χ. και για να γίνει πιο γλαφυρά αντιληπτό το πρόβλημα, σε ώρες κατανομής ΑΠΕ 100% θα προέκυπταν μηδενικές χονδρεμπορικές τιμές για την συμβατική ενέργεια ακόμη και υπό συνθήκες θέσπισης του ελάχιστου εσόδου του Μεσοσταθμικού Μεταβλητού Κόστους Συμβατικών Θερμικών Μονάδων (ΜΜΚΣΘΜ ν. 4152/2013) και συνεπώς θα προέκυπτε εκ νέου ανάγκη για υψηλό στρεβλό ΕΤΜΕΑΡ, ενώ ταυτόχρονα στους λογαριασμούς ρεύματος των καταναλωτών θα συνέχιζε να χρεώνεται κανονικά το ανταγωνιστικό σκέλος ρεύματος χωρίς προϊοντικό όμως αντίκρισμα (ρεύμα από συμβατικές πηγές) αλλά με μόνο προορισμό την επιδότηση της Προμήθειας.  Το σχεδιαστικό αυτό πρόβλημα είναι απολύτως γνωστό στην Κομισιόν, ο εκπρόσωπος της οποίας ωστόσο, στο διάλογο που ακολούθησε, ομολόγησε πως επί του παρόντος δυστυχώς δεν υφίσταται λύση.  

 

2. Το επιπλέον παράδοξο στις ανωτέρω συνθήκες (100% ΑΠΕ) θα ήταν η συνέχιση του χαρακτηρισμού του πραγματικού κόστους του ρεύματος ως Τέλους (ΕΤΜΕΑΡ) ή πολύ χειρότερα Φόρου. Με άλλα λόγια ενώ δια των ΑΠΕ θα καταργούσαμε τις συμβατικές πηγές, χωρίς να μειώνουμε το ανταγωνιστικό σκέλος των λογαριασμών θα αυξάναμε ρυθμιζόμενα συνεχώς το ΕΤΜΕΑΡ, το οποίο και θα σήκωνε όλο το βάρος της χονδρεμπορικής αγοράς.  Δηλαδή όλη η χονδρεμπορική αγορά θα κατέληγε σε Φόρο, κάτι που είναι ακραία παράδοξο!.  Το ηλεκτρικό ρεύμα είναι σε κάθε περίπτωση ενιαίο, ομογενές και αδιαίρετο μίγμα από συμβατικές ή ΑΠΕ πηγές αναλόγως τις ανάγκες και την διαθεσιμότητα μονάδων και η συνέχιση του λογιστικού διαχωρισμού του κόστους παραγωγής του μέσω χωριστού Ειδικού Τέλους ΑΠΕ δεν οδηγεί απολύτως πουθενά και πολύ περισσότερο δεν οδηγεί σε μέλλον με υψηλή διείσδυση ΑΠΕ, που υποτίθεται πως όλοι στην ΕΕ θέλουμε.  Σε φυσικούς όρους ηλεκτρικό ρεύμα σημαίνει κίνηση των ίδιων ηλεκτρονίων στα σύρματα του δικτύου και την κίνηση (ώθηση) αυτή κάθε στιγμή από κοινού και αδιαίρετα την επιτυγχάνουν όλες οι συμμετέχουσες κάθε φορά πηγές προφανώς με ποικίλο αντίτιμο.  Υπό το φως της φυσικής αυτής έννοιας της ηλεκτροπαραγωγής αλλά και των προβλημάτων του κανιβαλισμού των χονδρεμπορικών τιμών που πραγματικά υφίσταται και αναγνωρίζεται από την Κομισιόν ως, προς το παρόν τουλάχιστον, άλυτο, η έννοια του χωριστού Τέλους ΑΠΕ ή πολύ χειρότερα του Φόρου υπέρ ΑΠΕ δεν έχει καμία απολύτως λογική.  

 

3. Μέσω του Target Model δύναται να αδρανοποιηθεί εν μέρει το πρόβλημα και συγκεκριμένα για τα νέα κάθε φορά έργα ΑΠΕ άνω των 10 MW που θα εντάσσονται απευθείας στην αγορά, οπότε μέσω προσφορών κατανομής θα συνδιαμορφώνουν την χονδρεμπορική τιμή (ΟΤΣ) και δεν θα την απομειώνουν τεχνητά (κανιβαλισμός τιμών χονδρικής).  Αυτό όμως δεν καλύπτει το σύνολο των νέων έργων ΑΠΕ που πρόκειται να ενταχθούν στον δρόμο προς ακόμη υψηλότερες διεισδύσεις ανανεώσιμων, αφού σημαντικός όγκος νέων έργων αναμένεται να συνεχίσει να απευθύνεται στο φάσμα ισχύος μέχρι τα 10 MW.  Είναι μάλιστα αξιοσημείωτο πως το πρόβλημα αυτό δεν επιλύεται ούτε από το feed in premium μοντέλο, ούτε από τους ανταγωνιστικούς σε όρους αποζημίωσης διαγωνισμούς-δημοπρατήσεις (auctions) νέας ισχύος ΑΠΕ όπως προβλέπουν οι Κατευθυντήριες Γραμμές της Κομισιόν, ούτε και από κανένα άλλο μοντέλο όπως στήριξη μέσω ποσοστώσεων, πράσινων πιστοποιητικών κλπ.  

 

4. Μοναδική (τουλάχιστον στο workshop) περίπτωση αποφυγής του αδιεξόδου αυτού (κανιβαλισμού τιμών χονδρικής) αποτελεί το μοντέλο λειτουργίας της Σουηδίας όπου η χρέωση της ηλεκτρικής ενέργειας από την Προμήθεια στους καταναλωτές αφορά μία ενιαία τιμή και όχι δύο διαφορετικά και ασταθή τμήματα όπως στην χώρα μας (δηλαδή χωριστά ανταγωνιστικό σκέλος και χωριστά το ΕΤΜΕΑΡ).  Στην Σουηδία για την στήριξη των ΑΠΕ εφαρμόζεται το μοντέλο των Πράσινων Πιστοποιητικών, δηλαδή η Προμήθεια υποχρεώνεται να αγοράζει διαγωνιστικά βάσει ποσοστώσεων τις εγγυήσεις προέλευσης των παραγωγών ΑΠΕ, μηχανισμός που αποτελεί τον τρόπο της εκεί πρόσθετης υποστήριξης τους.  Το κόστος αυτό ωστόσο δεν το χρεώνει η Προμήθεια χωριστά μέσω ειδικού Τέλους (π.χ. ΕΤΜΕΑΡ) στους καταναλωτές, αλλά το ενσωματώνει στην μοναδιαία προς αυτούς ανταγωνιστική χρέωση ρεύματος.  Έτσι ο κανιβαλισμός της χονδρεμπορικής τιμής λόγω διείσδυσης ΑΠΕ που και εκεί αντίστοιχα υφίσταται, δεν επηρεάζει τον καταναλωτή ούτε και συκοφαντεί τις ΑΠΕ.  Η Προμήθεια δηλαδή αυτό που ως συμβατικό κόστος γλυτώνει μέσω του κανιβαλισμού χονδρικών τιμών, το χρησιμοποιεί για να αντισταθμίσει το κόστος της στήριξης των ΑΠΕ, δηλαδή της πρόσθετης αποζημίωσης μέσω των Πράσινων Πιστοποιητικών που αποπληρώνει.  

 

5. Κατ’ αντιστοιχία με το παράδειγμα της Σουηδίας, στη χώρα μας θα μπορούσε το αναλογούν ΕΤΜΕΑΡ δυναμικά (δηλαδή ανά περίοδο κατανομής) να υπολογίζεται-εκκαθαρίζεται από τον Διαχειριστή, να χρεώνεται ταυτόχρονα στους Προμηθευτές για την ενέργεια που αντλούν (παράλληλα δηλαδή με την συμβατική) και εν συνεχεία οι Προμηθευτές, κάνοντας τους δικούς τους επιχειρηματικούς υπολογισμούς, να διαρθρώνουν μία μοναδική χρέωση ενέργειας ανά KWh προς τον καταναλωτή, που θα περιλαμβάνει δηλαδή ενιαία το μίγμα συμβατικών και ΑΠΕ.  

 

6. Σε ότι αφορά τέλος τα Φ/Β στην χώρα μας ο εθνικός στόχος του 2020 έχει καλυφθεί και τα FIT (Feed-in-Tariffs) σταματούν (τουλάχιστον όπως τα γνωρίσαμε μέχρι σήμερα) για τα νέα Φ/Β έργα που θα συνδεθούν από 1/1/15.  Η αμοιβή των νέων έργων αυτών θα βασίζεται στο Feed in Premium μοντέλο, το οποίο έχει νομοθετηθεί ήδη από το 2009 με τον ν. 3734 και έχει αφομοιωθεί ως προοπτική από τους εν δυνάμει νέους μετά την 1/1/15 επενδυτές.  Συνεπώς επί της αρχής τα Φ/Β βρίσκονται από καιρό σε ευθυγράμμιση με το νέο πλαίσιο Κατευθυντήριων Γραμμών της ΕΕ, το οποίο εγγράφως στην παρουσίαση του ο εκπρόσωπος της Κομισιόν ξεκαθάρισε πως αφορά αποκλειστικά και μόνο τα νέα κάθε φορά έργα ΑΠΕ.  Αυτό που απομένει, είναι να οριστικοποιηθούν οι αναγκαίες επιπλέον προσαρμογές στην εθνική νομοθεσία ανά κατηγορία ισχύος νέων έργων, όπως επιτάσσουν οι Κατευθυντήριες Γραμμές και βεβαίως να μην υπάρξουν αντίθετες «προσωρινού» χαρακτήρα ρυθμίσεις.

 

7. Ως προς τον στόχο ΑΠΕ του 2030 ο ΣΠΕΦ ήταν σύμφωνος με τον μη έξωθεν δεσμευτικό σε εθνικό επίπεδο χαρακτήρα του, αφού στην ΕΕ λόγω της οικονομικής κρίσης παρουσιάζονται ακραίες αποκλίσεις εθνικών προτεραιοτήτων, που επιβάλλουν την στοχοθέτηση και λήψη αποφάσεων τοπικά αλλά πάντα στο πλαίσιο τεκμηριωμένου και ευσταθούς ενεργειακού σχεδιασμού.  Επιπλέον η συρρίκνωση της ζήτησης για ενέργεια μέσω και του ενδεικτικού στόχου για εξοικονόμηση 27% το 2030 ως προς τα επίπεδα κατανάλωσης του 1990, δημιουργεί επιπλέον εγκράτεια ως προς την πραγματική πρόσθετη εγκατεστημένη ισχύ που συλλήβδην απαιτείται.

 
Τεταρτη, 26 Νοεμβριου 2014 12:50    Εκτύπωση
Επιστολή για καθυστερήσεις πληρωμών στις ΑΠΕ και αδράνεια των υπευθύνων

Επισυνάπτεται ολόκληρη η επιστολή. Κάντε κλίκ εδώ για να την δείτε

 
Τεταρτη, 19 Νοεμβριου 2014 19:03    Εκτύπωση
Συνάντηση εργασίας ΣΠΕΦ με Το Ποτάμι

Την Τρίτη 18 Νοεμβρίου 2014 πραγματοποιήθηκε συνάντηση εργασίας του ΣΠΕΦ με στελέχη του Τομέα Ενέργειας από Το Ποτάμι.  Συγκεκριμένα, Το Ποτάμι εκπροσώπησαν οι κ.κ. Δ. Σαραντόπουλος και Γ. Μπάλλας ενώ από τον ΣΠΕΦ παραβρέθηκαν οι κ.κ. Σ. Λουμάκης – Πρόεδρος, Ε. Δοντάς – Μέλος Δ.Σ. και Γ. Δρόσος – Μέλος Δ.Σ.

 

Στην συνάντηση εργασίας που διήρκεσε πάνω από δυόμισι ώρες και αποτέλεσε πρωτοβουλία του Ποταμιού στα πλαίσια της ενεργού διαβούλευσης του με οργανωμένους σε θέσεις και εκπροσώπηση φορείς της κοινωνίας, παρασχέθηκε στον ΣΠΕΦ η ευκαιρία με τεχνοκρατικά τεκμηριωμένο τρόπο να αναλύσει τις απόψεις του για το σύνολο της αγοράς ηλεκτρισμού της χώρας μας.  Έχοντας αμφότερες οι πλευρές άριστη εικόνα των προκλήσεων της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας αλλά και των μεταρρυθμίσεων που έχουν συντελεσθεί στον χώρο τα τελευταία χρόνια, το ενδιαφέρον εστιάστηκε αφενός στο να μην υπάρχουν πισωγυρίσματα ή αστοχίες προς βρώσιν μεμονωμένων ομάδων ή συμφερόντων σε βάρος των υπολοίπων συμμετεχόντων στην αγορά και αφετέρου στο να προχωρήσουν περαιτέρω δράσεις πραγματικής ομαλοποίησης, συμμετρίας και ευστάθειας της αγοράς με μακροπρόθεσμο ορίζοντα για όλους.   
 
Τεταρτη, 12 Νοεμβριου 2014 20:18    Εκτύπωση
Στ. Λουμάκης: Να βλέπουμε τις ΑΠΕ με τα δεδομένα του μέλλοντος

Σε συζήτηση στρογγυλής τράπεζας με θέμα την στρατηγική για τις ΑΠΕ συμμετείχε την Τρίτη 12 Νοεμβρίου 2014 ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Παραγωγών Ενέργειας με Φωτοβολταϊκά (ΣΠΕΦ) κος Στέλιος Λουμάκης στα πλαίσια του Συνεδρίου του ΙΕΝΕ «Ενέργεια και Ανάπτυξη 2014».  Στην ομιλία του ο κος Λουμάκης καταρχήν ανέφερε πως δεν έχει νόημα να μιλούμε για το μέλλον των ΑΠΕ με ρητορική παρελθόντος, ωσάν να βρισκόμαστε δηλαδή σε προηγούμενες δεκαετίες, υποβαθμίζοντας έτσι αφενός τα όσα (5 GW) με κόπο έχουν επιτευχθεί και αφετέρου να στρουθοκαμηλίζουμε για όλα όσα έπρεπε να αποφύγουμε.  Έχει επίσης πολύ μεγάλη σημασία, αντικρίζοντας το ισχυρό παρόν των ΑΠΕ όπως διαμορφώνεται σήμερα σε όρους εγκατεστημένης ισχύος και πάντοτε για τα δεδομένα της χώρας, να απαντάει η στρατηγική μας για το μέλλον επιτυχώς στις προκλήσεις που έρχονται.  Μέλλον και προκλήσεις που δεν είναι μόνο εθνική υπόθεση, αφού η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση χαράζει σαφή όρια για το πώς θα πορευτούμε από εδώ και πέρα στις ΑΠΕ.  Επίσης η θέση στον δημόσιο διάλογο επιστημονικών-επιχειρηματικών ηλεκτροπαραγωγικών συνδέσμων δεν μπορεί να εξαντλείται μόνο στο αυτονόητο φιλοπεριβαλλοντικό τους αποτύπωμα, αφού η πτυχή αυτή εκπροσωπείται ήδη επιτυχώς και αμιγώς από τις αρμόδιες περιβαλλοντικές οργανώσεις.  Για τον λόγο αυτό κύριο μέλημα επιστημονικών και επιχειρηματικών συνδέσμων όπως ο ΣΠΕΦ είναι το πως βιώσιμα εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου και χωρίς παγίδες, μπορούν οι ανανεώσιμες περαιτέρω να αναπτυχθούν με ασφάλεια για τους επενδυτές και φυσικά τους καταναλωτές.   

Σήμερα λοιπόν στην ΕΕ υφίσταται για το 2030 νέος μη δεσμευτικός σε εθνικό επίπεδο στόχος για 27% διείσδυση των ΑΠΕ στο ενεργειακό μίγμα, ενώ για πρώτη φορά τίθεται έστω μη δεσμευτικά ποσόστωση για την εξοικονόμηση ενέργειας στο 27% ως προς τα επίπεδα του 1990. Αν και το ποσοστό εξοικονόμησης αυτό αφορά συνολικά την χρήση κάθε μορφής ενέργειας και όχι μόνο την ηλεκτρική, προκύπτει παρ’ όλα αυτά αίσθημα εγκράτειας στο πόσο η ζήτηση για ηλεκτρισμό μπορεί να ανακάμψει-αυξηθεί μελλοντικά.  Με άλλα λόγια μεγάλο κομμάτι της επίτευξης του νέου στόχου ΑΠΕ πιθανόν να προέλθει από την πτυχή της μείωσης της κατανάλωσης και όχι από αυτήν της επέκτασης της εγκατεστημένης ισχύος. 

Η ΕΕ επίσης μέσω των κατευθυντήριων γραμμών καθόρισε επαρκώς το πλαίσιο των κινήτρων αποζημίωσης που στο εξής για τα νέα έργα ΑΠΕ μπορούν να προσφέρονται, εγκαταλείποντας σταδιακά το σύστημα των ταριφών με διαφορετικό όμως τρόπο ανά τεχνολογία και μέγεθος.  Για τα νέα λοιπόν κάθε φορά Φ/Β έργα το σύστημα ταρίφας δεν μπορεί να υφίσταται σε μονάδες άνω του 1 MW, η αποζημίωση των οποίων θα πρέπει να προκύπτει από πλήρως ανταγωνιστικές διαδικασίες.  Μοντέλο Feed in Premium (κυμαινόμενες δηλαδή ταρίφες με βάση την χονδρεμπορική τιμή της αγοράς όπως π.χ. προβλέπει ήδη ο ν. 3734/2009 για τις νέες μονάδες που θα συνδεθούν μετά την 1/1/15) επιτρέπεται να εφαρμόζεται σε νέα έργα μεγέθους 500kW – 1 ΜW, ενώ σταθερές ταρίφες δύναται να υπάρχουν μόνο σε μικρά Φ/Β έργα κάτω των 500kW.

Παράλληλα η ΕΕ μέσω του Target Model για την χονδρεμπορική αγορά που προωθείται και στην χώρα μας, ζητεί οι νέες κάθε φορά εγκαταστάσεις ΑΠΕ μεγέθους άνω των 10 MW (δηλαδή για μονάδες που συνδέονται απευθείας στο σύστημα Υψηλής Τάσης και άρα υφίσταται τεχνικά η δυνατότητα on-line ελέγχου της λειτουργίας και των εντάξεων-απεντάξεων τους από τον διαχειριστή βάσει προσφορών) να εντάσσονται στην ανταγωνιστική αγορά μαζί με τις κατανεμόμενες συμβατικές.  Η εξέλιξη αυτή αλλάζει πλήρως την κρατούσα φιλοσοφία για το οικονομικό μέλλον των νέων ανανεώσιμων, αφού οι εν δυνάμει επενδυτές θα πρέπει πλέον να σταθμίζουν σειρά από παραμέτρους της χονδρεμπορικής αγοράς πριν την λήψη της οριστικής επενδυτικής τους απόφασης, αναλαμβάνοντας φυσιολογικά και τον αναλογούντα ρυθμιστικό κίνδυνο που δημιουργείται.  Παραπλεύρως η εξέλιξη αυτή θα αδρανοποιήσει το σχεδιαστικό πρόβλημα του Ειδικού Λογαριασμού ΑΠΕ, ο οποίος ως έχει είναι αδύνατο να υποδεχθεί και να λειτουργήσει υπό συνθήκες μεγάλης διεισδύσεις ανανεώσιμων. 

Σύμφωνα με την υφιστάμενη λογιστική φιλοσοφία της λειτουργίας του Ειδικού Λογαριασμού ΑΠΕ αν κάποια στιγμή στο μέλλον είχαμε μόνο ΑΠΕ στο σύστημα (δηλαδή διείσδυση ανανεώσιμων 100%), ακόμη και το ΜΜΚΣΘΜ (Μεσοσταθμικό Μεταβλητό Κόστος Συμβατικών Θερμικών Μονάδων) ως μέτρο βάσης θα αποτύγχανε και μαζί με τις ΟΤΣ και ΟΤΑ θα μηδενιζόταν, επαναφέροντας έτσι σε πολύ μεγαλύτερη μάλιστα ένταση τις ακραίες στρεβλώσεις του παρελθόντος.  Κατάληξη του παραδόξου αυτού θα ήταν η υπερδιόγκωση του ΕΤΜΕΑΡ, η δυσφήμιση των ΑΠΕ και η άκρατη επιδότηση της Προμήθειας που θα συνέχιζε να εισπράττει το ανταγωνιστικό σκέλος των λογαριασμών από τους καταναλωτές, χωρίς να υπάρχει όμως γι’ αυτό κανένα προϊοντικό αντίκρισμα και κόστος.  Αντίθετα όλο το προϊοντικό κόστος κάλυψης της ζήτησης του παραδείγματος θα έπρεπε να καλυφθεί από το στρεβλά υπερδιογκούμενο ΕΤΜΕΑΡ, το οποίον συν τοις άλλοις νομικά λογίζεται ως Τέλος και όχι ως κόστος ρεύματος όπως πραγματικά είναι.  Ακόμη πιο παράδοξη θα καταστεί η κατάσταση αν το ΕΤΜΕΑΡ χαρακτηρισθεί από το ΣτΕ ως Φόρος, αφού για συνθήκες διείσδυσης ΑΠΕ 100% αυτό θα σήμαινε πως όλη η ηλεκτροπαραγωγή της χώρας αποτελεί Φόρο. 

 

Η σχεδιαστική λοιπόν αδυναμία της λειτουργίας του Ειδικού Λογαριασμού ΑΠΕ, που ως έχει εξ’ ορισμού δεν μπορεί να παρακολουθήσει μεγάλες διεισδύσεις ανανεώσιμων, απαντάται επ’ «ευκαιρία» του target model από το target model.  Απομένει να φανεί βεβαίως το πως θα διασφαλισθεί η προτεραιότητα έγχυσης των νέων ΑΠΕ μέσα από το μοντέλο αυτό και βεβαίως το πόσο η εξέλιξη των στοχαστικών ιδιαίτερα ανανεώσιμων τεχνολογιών θα μπορέσει να ανταποκριθεί στην πρόκληση.  Σε κάθε περίπτωση υπό τις διαμορφούμενες αυτές συνθήκες η ανταγωνιστικότητα της εκάστοτε τεχνολογίας θα είναι εκείνη που θα πρέπει να προσδώσει ασφάλεια στον επενδυτή και όχι οι μηχανισμοί της Πολιτείας.  Η Πολιτεία οφείλει ωστόσο να απαλείψει αλλά και να αποφύγει στο μέλλον κάθε στρέβλωση που θα συγκαλύπτει κόστος ή επιδότηση υπέρ των ορυκτών καυσίμων, άλλως ο «αγώνας» των ΑΠΕ δεν θα έχει νόημα.

 
Περισσότερα Άρθρα...


Σελίδα 1 από 61